عبد الله قطب بن محيى
340
مكاتيب عبد الله قطب بن محيى
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 141 - [ و لو علم اللّه فيهم خيرا لأسمعهم ] من عبد اللّه قطب الى الاخ الاعزّ كريم الدّين جعله اللّه من الصّالحين . هيچ مرتبه آفريدهاى را اعلى از آن نيست كه در مقام معامله با آفريدگار درآيد و ربوبيّت او را به عبوديت ، و جلال او را به ثنا ، و اكرام او را به شكر مقابل دارد و همّتى كه به اين معامله مرتقى گردد ، اعلى همتى تواند بود و چون اين اعلى مرتبه و همت ارتقا به آن اعلى همتى است و معلوم است كه همه كس در درجهء اعلى نخواهند بود ، ناچار بعضى به اين متخصّص خواهند بود كه ايشان خير بريّة و اشرف خليقه باشند و آفرينش ايشان از عنصر كرامت ، و جوهر نور و بها باشد . و باقيان كه فرومايه و خسيس الجوهر باشند و همت ايشان چنين معامله پاك بزرگوار نخواهد گنجانيد و روى به يكديگر خواهند آورد ، چنان آفريدگار روى با هم آرند و آفرين بر يكديگر دهند ، اين معامله ايشان را ارزانى كه بهتر از اين نمىارزند وَ لَوْ عَلِمَ اللَّهُ فِيهِمْ خَيْراً لَأَسْمَعَهُمْ « 1 » همان بهتر كه لوث وجود خويش از ساحت مقدس كبريا به دور دارند ، بعضى از ايشان كه بر سبيل امتحان با ايشان مباسطتى رفته و بر حاشيه بساط قرب ظاهرا ايشان را راه دادهاند چه گندگىها كردهاند ! بلعام لعنه اللّه را اجابت دعا دادند دعا بر موسى عليه السّلام كرد ! ابليس لعنه اللّه را از جامهخانه كبريا خلعت دادند ، تكبر بر خليفة اللّه آدم عليه السلام كرد ! علماى سوء را در هر روزگار خلعت علم پوشانيدند و حملهء كتاب ساختند آن را وسيلهء پوشانيدن حق گردانيدند ، آرى : بدگهر را علم و فن آموختند * همچو تيغى دان به دست راهزن
--> ( 1 ) . سوره انفال ، آيه 23 « و اگر خدا در آنان خيرى مىيافت قطعا شنوايشان مىساخت » .